Woorden voor het verlies van je kind

‘Er zijn geen woorden voor.’ Nicolette Kat schrijft in haar boek over haar zoon Roef, over verdriet, liefde, gemis en (door)leven. Op 21 mei 2025 overlijdt Roef, de 16-jarige zoon van Nicolette Kat en Scott Steennis, aan de gevolgen van kanker. 13 maanden eerder horen zij dat er een grote tumor in zijn hersenen zit. Het is het startschot voor een jaar van hoop en vrees, operaties, chemotherapie, revalidatie en bestralingen. Met het zwartste scenario als uitkomst.

Nicolette schrijft tijdens Roefs ziekte en blijft schrijven na zijn dood. Over wat er gebeurt, over verdriet, angst, liefde en gemis. Over Roef. Ze probeert alles wat voorbijkomt in woorden te vatten, te ondertitelen. Want hoewel ze vaak hoort dat er geen woorden voor zijn, blijft ze die woorden zoeken. Om hem vast te houden en hem terug te schrijven: zijn lach, zijn stem, zelfs zijn geur.

Die teksten worden veel gelezen en heel vaak gedeeld. Mensen herkennen zich erin. ‘Jij geeft woorden aan hoe ik me voel,’ hoort Nicolette regelmatig. Ze zoekt naar andere taal dan de platgetreden zinnen die zo gemakkelijk worden gebruikt rond ziekte, verlies en rouw. Naar woorden die dichter komen bij wat er werkelijk vanbinnen gebeurt. Met eenvoudige, klare taal weet ze het onbeschrijfelijke van rouw toch onder woorden te brengen. Woorden die helpen om beter te begrijpen wat verlies met iemand kan doen en die het soms makkelijker maken er samen over te praten.

Boek ‘Zo ist gewoon’
Uit die verhalen ontstond het boek Zo ist gewoon. Over liefde, verlies en (door)leven. Tussen Nicolettes columns staan de updates en brieven die Scott tijdens Roefs ziekte en daarna schreef aan vrienden en familie, en aan Roef zelf. Zo komen twee stemmen samen, van een moeder en een vader die dezelfde zoon missen en ieder op hun eigen manier verder moeten met zijn verlies. De liefde voor Roef loopt door alle verhalen heen.

Het boek vertelt over de ziekteperiode, zijn overlijden en het jaar daarna. Over rouwen, veerkracht, machteloosheid en troost. Over gewone dagen die niet meer gewoon zijn en over hoe verdriet en plezier soms verrassend dicht naast elkaar kunnen bestaan.

Troosten
Zo ist gewoon is ondanks het onderwerp geen zwaar boek. Nicolette zoekt ook naar licht en luchtigheid. Naar de liefde, de humor en het gewone leven dat er óók is. En ze hoopt dat het boek mensen iets laat voelen van hoe groot verlies eruit kan zien. Voor wie het zelf meemaakt, en ook voor wie dichtbij staat en graag wil troosten, maar soms niet weet wat te zeggen, te geven of te doen.

‘Zo ist gewoon’ verscheen bij Uitgeverij Van Duuren Management