Witte jas (Guus Sluiter)

Nieuwe rituelen worden vaak zomaar bedacht. Zo ook de asverstrooiing. Na de eerste moderne crematie in 1914 verdween de as van meneer Vaillant keurig in een sjieke urn in het zo fantasievol genoemde Columbarium I. Vijfentwintig jaar later brainstormde de hoge heren van de crematieclub een nieuw ritueel bij elkaar. Je ziet die kerels gewoon vergaderen. Iemand opperde de lange witte jas: niet kerkelijk, wel cerebraal. Slim. De ceremoniële schaal werd dan weer verworpen – iets met de wind. Wat veegde men nog meer van tafel? Asverstrooing bleek in elk geval een blijvertje, al heeft de witte jas heeft het helaas niet gered.

Door Guus Sluiter, directeur van uitvaartmuseum Tot Zover.